Τηλεόραση

Paul Petersen και Shelley Fabares: «Το Donna Reed Show» αστέρια 50 χρόνια μετά το τέλος του

Για χρόνια η Shelley Fabares και ο Paul Peterson πρωταγωνίστηκαν ως εφηβικά αδέλφια στο 'The Donna Reed Show' στα τέλη της δεκαετίας του 1950. Ακόμα κι αν η ζωή τους πήρε διαφορετικά μονοπάτια μετά το τέλος της παράστασης, και οι δύο ασχολήθηκαν με την υποστήριξη των αιτιών που τους αρέσουν.

Η δημοτικότητα του Paul και του Shelley στο 'The Donna Reed Show' είχαν και οι δύο δοκιμάσει καριέρα σόλο τραγουδώντας λίγο πριν το σόου τελειώσει το 1966. Ο Paul είχε φευγαλέες επιτυχίες με το 'My Dad', 'Keep Your Love Locked', 'Lollipops and Roses' και «Δεν μπορεί να βρει τα κλειδιά της», ενώ η Shelley ηχογράφησε τη # 1 επιτυχία που ονομάστηκε «Johnny Angel».

Μετάδοση φωτογραφίας από το τηλεοπτικό πρόγραμμα The Donna Reed Show. Στο πίσω μέρος βρίσκονται οι Donna Reed (Donna Stone), Carl Betz (Alex Stone). μπροστά - Paul Peterson (Jeff Stone) και Shelley Fabares (Mary Stone). | Πηγή: Wikimedia Commons.

Οι καριέρες τους δεν τραβήχτηκαν ποτέ, και μετά το θάνατο του σόου, οι ζωές του Paul και του Shelley πήραν διαφορετικές στροφές.

Αριστερά από τον ρόλο του στο «The Donna Reed Show», οι προσπάθειες του Paul να μεταβούν σε έναν ενήλικο ηθοποιό απέτυχαν να κρατηθούν. Το 1967, ο Paul πρωταγωνίστησε στο «Το σπίτι του Long Ride,' και στο 'Κάτι για έναν μοναχικό άνδρα'Τον επόμενο χρόνο, μαζί με'Ταξίδι στη Σίλοχ'

Μετά την εμφάνισή του στην τηλεοπτική ταινία του 1969, «Το Gidget μεγαλώνει, 'Οι ηθοποιοί ρόλοι στεγνώθηκαν. Με την καριέρα του στα βράχια, ο Paul στράφηκε στα μυθιστορήματα συγγραφής και εγγράφηκε στο κολέγιο. Ξεκίνησε μια επιχείρηση λιμουζίνας, την οποία έτρεχε για δέκα χρόνια, αλλά ο Paul ήθελε επίσης να δώσει πίσω στην ενεργό κοινότητα.

Paul Petersen το 2015. | Πηγή: Wikimedia Commons.

Έχοντας βιώσει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα παιδικά αστέρια στον κλάδο, ο Paul δημιούργησε έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό προσέγγισης που ονομάζεται «Μια Μικρή Εξέταση'Το 1991.

«Δημιουργήθηκε για να παρέχει καθοδήγηση και υποστήριξη σε νέους ερμηνευτές, στο παρελθόν, στο παρόν και στο μέλλον. Με έμφαση στην εκπαίδευση, καθώς και στην υποστήριξη της νομοθεσίας που έχει σχεδιαστεί για να διασφαλίζει ότι οι νέοι ερμηνευτές λαμβάνουν πραγματικά τα χρήματα που κερδίζουν », ο ιστότοπος του οργανισμού δηλώνει την αποστολή τους.

Μερικά από τα ζητήματα που αντιμετωπίζει ο Παύλος περιλαμβάνουν αυστηρότερους νόμους σχετικά με τις ώρες εργασίας των παιδιών, την καλύτερη εκπαίδευση και την υποστήριξη τους μέσω προβλημάτων.

Paul Petersen το 1958. | Πηγή: Wikimedia Commons.

Θεωρείται «ο προστάτης των πρώην παιδικών ηθοποιών», ο Παύλος έκανε το σκοπό της ζωής του να βοηθάει άλλους. Κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης το 2017, ο Paul εξήγησε πώς του ήρθε για πρώτη φορά η ιδέα του μη κερδοσκοπικού οργανισμού.

«Όταν συνάντησα ανθρώπους, παρατήρησα κάποιες ομοιότητες στις ιστορίες της ζωής μας - τα ζητήματα που έπρεπε να αντιμετωπίσουμε, ξεκινώντας από τους γονείς της σκηνής. μειώνεται η φήμη. Μερικές φορές ο αλκοολισμός και η κατάχρηση ναρκωτικών », Paul είπε. «Μετά το θάνατο τριών πρώην παιδικών σταρ, ήξερα ότι ήρθε η ώρα να βοηθήσω. Ξεκίνησα, το πρωί ότι έμαθα για την αυτοκτονία του Rusty Hamer, να καλέσω τα παιδιά που ήξερα ότι είχαν πρόβλημα. '

Ο πρώην ηθοποιός είχε δύο δικά του παιδιά με τη μέση σύζυγό του, Χάλλι Λίτμαν, τα οποία χώρισε το 1988. Πρώτα παντρεύτηκε την Μπρέντα Μπενέτ από τον Ιούνιο του 1967 έως το 1970. Ο Παύλος παντρεύτηκε την τρίτη και τρέχουσα σύζυγό του, Ράνα Τζό Πλατς στις 27 Δεκεμβρίου 1992.

Shelley Fabares και Paul Petersen το 1958. | Πηγή: Wikimedia Commons

Η Shelley, από την άλλη πλευρά, δεν είχε παιδιά, παρόλο που παντρεύτηκε δύο φορές. Πριν τελειώσει το 'The Donna Reed Show', η Shelley παντρεύτηκε τον παραγωγό δίσκων, Lou Adler στις 7 Ιουνίου 1964.

Μετά από ένα γάμο 16 ετών, το ζευγάρι χώρισε τον Δεκέμβριο του 1980. Τέσσερα χρόνια αργότερα παντρεύτηκε τον πρώην αστέρι M * A * S * H ​​που έγινε ακτιβιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, Mike Farrell στις 31 Δεκεμβρίου 1984.

Παρόλο που η Mike και η Shelley συναντήθηκαν για πρώτη φορά όταν πρωταγωνίστησε σε ένα επεισόδιο της σειράς Mike 'The Interns' το 1970, η σχέση τους ξεκίνησε μόνο όταν το ζευγάρι συναντήθηκε μεταξύ τους σε ένα συνέδριο συνεργατών της CBS δώδεκα χρόνια αργότερα.

«Έχει επεκτείνει ολόκληρο τον κόσμο μου. Τίποτα στη ζωή του Mike δεν είναι περιστασιακό. Είναι πολύ σοβαρός », Shelley είπε κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης, ο οποίος είχε παρόμοια επίδραση στον Mike με αυτόνπροστέθηκε«Υπάρχει ένα φως μέσα της που είναι απλώς μαγικό. Της βρίσκω μια συνεχή πηγή αναζωογόνησης. '

Η Shelley Fabares γιορτάζει τα 75α γενέθλιά της σήμερα, εδώ στο GIRL HAPPY ('65) pic.twitter.com/8gl44n3Pwg

- TCM (@tcm) 19 Ιανουαρίου 2019

Η ηθοποιός λάμπει εξίσου φωτεινή στην οθόνη. Μετά 'Η παράσταση Donna ReedΗ Shelley συνέχισε να ενεργεί και πρωταγωνίστησε απέναντι στον Elvis Presley σε τρεις ταινίες κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 με τίτλο «Girl Happy», «Spinout» και «Clambake».

Οι ηθοποιοί ρόλοι στεγνώθηκαν για λίγα χρόνια μέχρι το επόμενο ηθοποιού της στο 'Τραγούδι του Μπράιαν, 'Το 1971. Η σταθερή δουλειά αποδείχθηκε ότι ήταν ένα ζήτημα έως ότου η Shelley βρήκε το ρόλο της Christine Armstrong στη σειρά'Προπονητής, 'Που ήρθε στις τηλεοπτικές οθόνες το 1989.

Με την αναζήτηση της καριέρας της, η Shelley και ο Mike άρχισαν να χτίζουν το σπίτι των ονείρων τους το 1994, αλλά η ζωή της σύντομα πήρε μια άλλη ανησυχητική στροφή.

Shelley Fabares και Paul Petersen το 1962. | Πηγή: Wikimedia Commons.

Ενώ βρίσκεται υπό κατασκευή, η Shelley έπεσε από τα δοκάρια του σπιτιού τους σε εξέλιξη και έσπασε όλα τα πλευρά στην αριστερή της πλευρά. Κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης με το γιατρό της μετά την πτώση της και ο αυξημένος αριθμός συκωτιού οδήγησε στη διάγνωση της Shelley που χρειάστηκε μεταμόσχευση ήπατος.

Αρχικά διαχειρίσιμο με φάρμακα, μια αιμορραγία του οισοφάγου στις αρχές του 1999 αντικατοπτρίζει τη σοβαρότητα της κατάστασης της Shelley και την απόλυτη ανάγκη της για ένα συκώτι.

«Περισσότερα από τα μισά άτομα στη λίστα μεταμοσχεύσεων ήπατος δεν ζουν αρκετά καιρό για να πάρουν ένα», Shelley είπε. «Γνώριζα πολύ ότι ζούσα με δανεισμένο χρόνο. Το στέλεχος ήταν τεράστιο, αλλά υπήρχε και ένα επίπεδο αποδοχής μέσα μου. Δεν υπάρχουν λέξεις για να εκφράσουν πώς είναι αυτή η εμπειρία - σωματικά, ψυχολογικά και πνευματικά ».

Η Shelley Fabares παρευρίσκεται στο «A Night at Sardi's» για να εορτάσει την 20ή επέτειο του Alzheimer Association στο The Beverly Hilton Hotel στις 21 Μαρτίου 2012, στο Beverly Hills της Καλιφόρνια. | Πηγή: Getty Images

Αφού περίμενε 22 μήνες για ένα συκώτι, η Shelley πήρε τελικά το τηλεφώνημα στις 23 Οκτωβρίου 2000. Όταν ανέκαμψε, η ηθοποιός συνέχισε με τη συγκέντρωση χρημάτων για την Ένωση Αλτσχάιμερ ενώ μερικές φορές συνοδεύει τον Mike στις εκστρατείες του για τα ανθρώπινα δικαιώματα σε όλο τον κόσμο.

Η Shelley ασχολήθηκε με τον σύλλογο μετά τη μητέρα της, η Έλσα άρχισε να εμφανίζει συμπτώματα της νόσου στα τέλη της δεκαετίας του 1980.

Παρόμοια με τη Shelley και τον Paul, η μητέρα τους στην οθόνη στο 'The Donna Reed Show' Η Ντόνα Ριντ είχε μια γεμάτη ζωή ζωή σκοτεινιάζονται από σοβαρά προβλήματα υγείας και νομικά προβλήματα.